Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.



20.07.2020

Baramundi

Pomoc w czasie pandemii.
20.07.2020

Stop infekcjom

CloudGuard
17.07.2020

Analiza zagrożeń

Kaspersky Threat Attribution Engine
17.07.2020

Strażnik danych

QGD-1602P
16.07.2020

Dysk przemysłowy

Transcend MTE352T
16.07.2020

Połączenie sił

Fugaku
16.07.2020

Brama bezpieczeństwa

Check Point 1570R
23.06.2020

PLNOG Online

PLNOG Online
23.06.2020

Nowe zagrożenie

Ramsay

Co nowego w platformie Exchange 2019

Data publikacji: 26-03-2020 Autor: Jacek Światowiak

Przy okazji omawiania nowości w platformie Exchange 2016 („IT Professional” 11/2015, s. 26) postawiliśmy dość przewrotną tezę, że wydanie to można traktować jako Service Pack do wersji Exchange 2013. Dziś dysponujemy już czwartą aktualizacją zbiorczą do Exchange 2019. To dobra okazja, by przyjrzeć się produktowi Exchange 2019 i znów postawić sobie pytanie – jak bardzo różni się on od wersji 2016 czy nawet 2013?


W pierwszej kolejności przyjrzyjmy się ogółowi wprowadzonych zmian. Wśród najważniejszych należy wskazać dodanie specjalnego typu bazy danych o nazwie Metacache Database (MCDB), który pozwala na zwiększenie wydajności operacji I/O na dyskach SSD oraz wprowadzenie wsparcia dla dysków mieszanych (Tiered Storage, HDD+SSD). Jest to największa zmiana w architekturze i to jej poświęcimy najwięcej uwagi. Wprowadzono także modyfikacje w zakresie zarządzania pamięcią Cache DDC (Dynamic Database Cache). Mechanizm wyszukiwania został całkowicie przebudowany, całkowicie wyeliminowany został także problem z replikacją indeksów. Ponadto wprowadzono reguły dostępu klienckiego (Client Access Rule), dokonano zmian w obsłudze kalendarza, wprowadzając funkcje Do Not Forward oraz Remove-CalendarEvents. Uaktualniono także opcje polecenia Add-FolderPermissions oraz wprowadzono obsługę adresów e-mail zawierających znaki spoza alfabetu angielskiego.


> WYMAGANIA


Zanim przejdziemy do omawiania szczegółów, warto pochylić się nad wymaganiami najnowszej wersji Exchange’a. Korzystanie z niej wymaga środowiska Active Directory opartego na wersji 2012 R2, 2016 lub 2019. Poziom funkcjonalności lasu to minimum Windows Server 2012 R2. W zakresie serwerowym produkt (jak zresztą już poprzednie wydania) występuje wyłącznie w wersji 64-bitowej. W zakresie pamięci zwiększono maksymalną obsługiwaną ilość RAM-u do 256 GB, a liczbę procesorów do 48. Produkt może być zainstalowany wyłącznie na Windows Server 2019, w tym także na wersji Core Edition (wersja Preview pozwalała na instalację na Windows Server 2016). Jeśli zaś chodzi o wymagania pod kątem platformy .NET Framework, to wersje RTM i CU1 do działania potrzebowały wersji 4.7.2, CU2 i CU3 wspierały zarówno 4.7.2, jak i 4.8, zaś aktualna CU4 wymaga już 4.8.


Oficjalnie wspierane są następujące wersje pakietów Outlook: Office 365 ProPlus, Outlook 2019, Outlook 2016, Outlook 2013, Outlook for Mac for Office 365 oraz Outlook 2016 for Mac. Osobną kwestię stanowi Windows 7 – zgodnie z artykułem bazy wiedzy KB3140245 wymagane jest tam wprowadzenie zmian w rejestrze, tak aby umożliwić obsługę TLS 1.1 oraz 1.2, gdyż inaczej Outlook 2013 lub 2016 na tym systemie operacyjnym nie będą działać poprawnie. Jak widać, na oficjalnej liście wspieranych klientów nie ma już Outlooka 2010. Niemniej osobiście pozytywnie zweryfikowaliśmy poprawność konfiguracji zarówno dla połączenia Outlook Anywhere, jak i MAPI over HTTPS. Wymagany jest SP2 i wszystkie dodatkowe aktualizacje. Należy jednak pamiętać, że Outlook 2010 nie wspiera trybu Modern Authentication, zatem po przełączeniu konfiguracji Exchange do działania w trybie MA działać będą wyłącznie wersje wymienione na oficjalnej liście. Dla integracji z LYNC 2013 wymagane jest zainstalowanie Lync Server 2013 Cumulative Update 10. W przypadku Skype for Business – Cumulative Update 7 lub późniejszego.


> KOMPONENTY USUNIĘTE I NIEZALECANE


Oczywiście nowa wersja oznacza także porzucenie części starszych funkcji i składników platformy. Usunięto całkowicie rolę Unified Messaging. Dla klientów wykorzystujących jeszcze ten komponent (np. skrzynki głosowe) wymagane jest pozostawienie konfiguracji mieszanej 2019/2016 lub 2019/2013 albo skorzystanie z konfiguracji hybrydowej z opcjami głosowymi w Office 365. Podobnie jak w wersji 2016 nie ma już oddzielnej roli Client Access Server. Cały czas dostępna jest natomiast rola Edge. Analogicznie nie jest obsługiwana funkcja MAPI/CDO. Musi ona być zastąpiona przez EWS, EAS lub REST API.
Ponadto Microsoft nie zaleca już stosowania poniższych komponentów, gdyż mogą one zostać całkowicie wyłączone w kolejnych Cumulative Updatach do Exchange 2019 lub w kolejnej wersji produktu:•RPC over HTTPS (Outlook Anywhere), niemniej podczas migracji lub w konfiguracjach mieszanych cały czas jest dostępna,•DAG z wykorzystaniem Administrative Access Point – niestety, jak pokazuje praktyka, cały czas oprogramowanie do archiwizacji firm trzecich wymaga klasycznego DAG (z nazwą w AD i statycznie definiowanym adresem IP).


> DYNAMIC DATABASE CACHE


Przejdźmy do szczegółowego omówienia nowości. W Exchange 2016 podczas określania wielkości cache dla bazy danych – np. 436 MB na bazę aktywną i 109 MB na pasywną przy 20 bazach aktywnych i 125 pasywnych na serwer – system zarezerwuje do wykorzystania (20×436 + 12×109 = 8,7 + 1,3 = 10 GB) i ustawi te parametry podczas startu serwera. Jednakże podczas przełączania się baz poprzez DAG dla Exchange 2016 (10 kopii aktywnych i 22 pasywne) rezerwacja pamięci będzie następująca i niezmienna: 10×436 MB + 22×109 MB = 4,3 + 2,4 = 6,7 GB, co oznacza, iż mimo że serwer posiada 10 GB RAM, to po przełączaniu 3,3 GB pozostanie niewykorzystane. W przypadku Exchange 2019 nastąpi proporcjonalna zmiana wielkości cache dla kopii aktywnych i pasywnych – 10×645 + 22×161 = 6,45 + 3,55 = 10 GB.


> SILNIK WYSZUKiWANIA


Exchange 2019 wprowadził całkowicie nowy mechanizm wyszukiwania zwany kodowo Big Funnel, który bazuje na silniku wyszukiwania Bing. Indeksy wyszukiwania nie są już przechowywane oddzielnie na dysku, poza bazą danych, lecz wewnątrz bazy danych w samej skrzynce. W rezultacie indeks jest teraz replikowany do kopii pasywnej wraz z całą skrzynką. Zniknął zatem problem ze spójnością kopii indeksów przy przełączaniu się aktywnej kopii bazy danych na inny serwer.

 

[...]

 

Autor jest architektem rozwiązań IT, trenerem, autorem książek i publikacji technicznych, wykładowcą Politechniki Gdańskiej. Uzyskane certyfikaty: od rodziny Windows Server 2003 do 2019, Exchange od wersji 2003 do 2016, OCS, Lync 2010/2013, Skype 2015/2019, MCSE Server Infrastructure, Communication, Messaging, Cloud Platform and Infrastructure, Productivity 2017/2018/2019. Przez 5 lat MVP z zakresu Directory Services/Forefront/Exchange.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"